پشت میزم می نشینم ، چشمانم را می بندم ، سرم را میان دستهایم می گیرم و به فراز و فرودهای این چند سال می اندیشم ...به اینکه هر کاری می کردم نفعش امروز برایم بیشتر از سردفتری بود و هر شغلی پیشه می کردم شاید اکنون اینگونه دچار یاس و ناامیدی نبودم ! به آینده ای مبهم که در درجه اول تصمیم گیرندگان این عرصه را مسئول نابسامانی آن می بینم !  به این فکر می کنم که نزدیک به دو دهه را چگونه میان بخشنامه ها و دستورات صد من یک غازدست و پا زدم !

بخشنامه هایی که امروز تبدیل به کتاب قطوری شده که نیمی از آنها شاید ضررش بیش از منفعتش باشد و دستوراتی که هر مسئولی با برداشت شخصی از آن بر آنها نگاشته که اکثرا" مطرود اهل نظر نیز می باشند ! و جالب اینکه هنوز به عنوان وحی منزل مورد استناد قرار می گیرد و هیچ کمیته و هیاتی نیز تاکنون مسئول بررسی و جمع بندی و تطبیق آن با وضع امروز جامعه نشده است !! و قوانینی که آخرین اولویت برای رسیدگی در مجلس برای اصلاح هستند ! و معضلاتی که آخرین اولویت برای سامان دادن !! از نظر ریاست سازمان ثبت هستند ! 

شغلی که سلامتی ام را در درجه اول ربوده و سوی چشمهایم را کم کرده ! فرصت دیدار پدر و مادر و خانواده ام را از من گرفته و آرزوی یک زندگی با آرامش خیال را بر باد داده است ! به این شغل بدون حامی فکر می کنم ! به شغلی که در آن تنها خودم هستم و خودم ! خودم به خودم دلگرمی می دهم ! امیدواری می دهم ! روزهای خوش آینده را ترسیم می کنم و خیال می بافم !

به این فکر می کنم که چگونه شد که دفاتر اسناد رسمی اینگونه بی پشت و پناه شده اند و جز فشار مضاعف پاداش دیگری به آنان تعلق نمی گیرد ! به این بی هویتی محض ! این بی پشت و پناهی ! افسوس می خورم ! اما دیگر بریده ام ! هر چه تقلا می کنم سرم را بالا نگه دارم و به آینده نگاه کنم ! هر چه می خواهم چشمان کم سو شده را به امتداد افق های باز بسپارم ! گویی توان از من گریخته است ! چشمانم را می بندم تا شاید دغدغه های روزهای گذشته و آینده را کمی فراموش کنم اما افکار چون کابوسی تلخ ذهنم را احاطه می کند و همچون توموری بدخیم وجودم را فرا می گیرد ! به این فکر می کنم که این شغل آنقدر آرامش خیال را از من ربوده و اوقاتم را پر کرده که روزها با انواع و اقسام مسائل و مشکلات و معضلات کار و شبها را با کابوس آن سپری می کنم ! شغلی که نه تنها دنیای واقعی ما را چون شبهی در بر گرفته این فضای مجازی را نیز آلوده به انتقادات بی پایان خود کرده است .